Tokyo 2

Het was niet overdreven druk, gisteren in de metro. Toch waren bijna alle zitplaatsen bezet. Een oud vrouwtje liep op laatste zitplaats van een rijtje af. Achter haar stapte een dikkig meisje van een jaar of acht in. Het kind spurtte langs de oude, stootte haar opzij en ging op het bankje zitten. De moeder achter haar gaf een commande, het kind stond op en maakte een gaat-u-zittengebaar naar het omaatje. 'Chinezen', zei Ine.

We liepen door een park onderweg naar een museum en zagen een man achteruit rondjes om een boom lopen. Hij deed dat met grote toewijding. Waarschijnlijk had zich voorgenomen om een of ander Heilig Getal, dat alleen hijzelf kende, te halen. Dat moest dan in de honderden lopen, want toen ons museumbezoek erop zat, was hij nog steeds bezig. De enige wijziging die hij in zijn ritueel had aangebracht, was de rotatierichting. Hij cirkelde nu met de klok mee.

Als een trein in Tokyo bij zijn eindbestemming is, kan een speciale functionaris aan het werk: in slaap gevallen mensen wakker maken en tot uitstappen bewegen. We hadden gisteravond een van de laatste treinen naar huis. Toen we uitstapten, keken we nog even toe hoe de spoorwegman zijn werk deed. Een jongen die hij wekte, viel meteen van zijn bankje. Zelfs kruipen lukte niet meer. Het duurde ruim een minuut voordat hij de trein was uitgewerkt.