Hiroshima
Later meer over Nagasaki & Deshima, nu eerst Hiroshima. Symbool van menselijk lijden & menselijke slechtheid. Je ziet een horloge dat weliswaar niet verdampt is, maar evengoed stil is blijven staan om kwart over acht. Het uur van de bom, 6 augustus 1945. Afgeworpen zonder waarschuwing, maar niet helemaal zonder reden, wat ze hier geloof ik niet echt begrijpen.
Toch kwam ik volkomen confuus uit het museum. Dat beetje geschiedvervalsing gun ik ze graag.


2 Comments:
De bestuusdheid na het verlaten van het museum dat vooral de gevolgen van de vernietiging laat zien ( en niet de oorzaken daarvan) kan ik me volledig begrijpen. Dat hadden we twee maanden gelden toen we er waren ook. Menselijke vernietiging blijft onbegrijpelijk. Maar het volledig afwezig zijn van de oorzaak daarvan is ook onbegrijpelijk. En dat heeft te maken met de Japanse maatschappelijke opvattinge, die voor mij nog altijd een raadsel zijn. Misschien kom jij daar meer achter dan wij. Maar bij zo'n indrukwekkend museum hoort eigenlijk iets meer dan alleen de gevolgen van die bom. En dan te bedenken dat de tegenwoordige atoombom een veelvoud zijn van het eerste ding dat op Hiroishima werd geworpen.
En vond je de afknapper na afloop ooik niet typisch. Een moderne Japanse stad op de puinhopen van toen, waarbij iedereen doet alsof er niets an de hand is/was. Ik lees graag je verdere belevenissen.
Het zijn inderdaad ambivalente gevoelens. Je krijgt nog wel mee dat Hiroshima een centrum van de oorlogsindustrie was. Maar het museum wil kennelijk iets anders dan het nauwkeurig informeren van de bezoekers. Aan de ene kant zand erover, aan de andere kant alles tot in detail bewaren. Als je van paradoxen houdt, kom je hier wel aan je trekken.
Post a Comment
<< Home